අදුරට හඬනා මා වවුලන් දැක අදුර නුඹම සනසාපන් උන්
සොහොන් කනුව ලඟ දෙනෙත පියවනා පිය සෙනෙහස සඟවන්නද දැන්
පැටව් සතර සා ගිනි නිවනව දැක සතුටුවිලේ පිපි කුමුදක හුන්
පුරුදු සුවඳ කලදක් පෙරලීලා දෝරෙ ගලායයි නිකට යටින්
ලෙඩවුනු යුක්තිය සුවකරනව දැක උඹේ පහසුවට උඹටම උන්
කියපන් යන්තරේ හැපුනේ කොහොමද දෙවියන්ගේ ඇස් දෙකට යටින්
සොහොන් කනුව ලඟ දෙනෙත පියවනා පිය සෙනෙහස සඟවන්නද දැන්
පැටව් සතර සා ගිනි නිවනව දැක සතුටුවිලේ පිපි කුමුදක හුන්
පුරුදු සුවඳ කලදක් පෙරලීලා දෝරෙ ගලායයි නිකට යටින්
ලෙඩවුනු යුක්තිය සුවකරනව දැක උඹේ පහසුවට උඹටම උන්
කියපන් යන්තරේ හැපුනේ කොහොමද දෙවියන්ගේ ඇස් දෙකට යටින්
No comments:
Post a Comment