Saturday, September 13, 2014

ළා කුසුම ගලේ ගසා මිලින කලාදෝ....

මුනිනත වැටී පොහොට්ටු මල් කැකුලී 
දාගැබ අබියස ගල් තලයේ මුව සංගා ඉන්නේ 
සබකෝල නොවන් බොලදී  
පියසෙනෙහස රුහිරෙන් දියවී 
ගලනා  දිනයේ 

දවසින් දවස මව් සෙනෙහස දා දලුව 
පස දියවී පස හා එක්වී දියත  
පැන නැගි කුසුම 
පුර හඳ කොයි බිම හෙලුව .. 

යුගෙන් යුගේ කම්පා කල 
ලෝ තලය 
පිය සෙනෙහසට බෑ විශ්වය
සසදන්න 
ගලින් ගලට පනිනා 
මරු ඇතින්න 
බබුට බයේ දිව්වේ 
නැත්තේ මන්ද 

No comments:

Post a Comment